सुखाचा माग काढतो मी,
त्यास गाठण्यासाठी वाट्टेल ते करती मी,
सुख म्हणजे काय ते माहित नव्हते,
उकल त्याची काढण्यासाठी झटत होतो मी,
सुखास गाठले परी हव्यासास नाही जिंकलो,
सुखाच्या हव्यासापायी भटकत होतो मी,
सुख असते केवळ मृगजळ, फार उशिरा समजले,
जेव्हा आयुष्याच्या अंतास पोहोचलो मी,
सुख म्हणजे जगाला प्रेम देणे, अपेक्षा न बाळगता,
उशिरा आलेल्या शहाणपणाचा उपदेश देत होतो मी.......
-भूपेंद्र परांजपे.