समीप तुझ्या आहे मी, तरी का शोधतेस मला,
भिरभिरते का नजर, अंतर्मनात डोकाव जरा,
तुझ्या रोमारोमात मीच असे,भान कसे नुरले तुला,
नको शोधूस इतरत्र, तुझ्यात वास करतो खरा,
अर्ध्यावाटेत सोडीला, हात तू माझा खरा
सोबत हवी होती तुझी,झिडकारले तू मला,
निर्णय तुझा ठाम होता,स्वप्नांचा झाला चुरा,
मागे वळूनी पाहत होतो,शेवटची नजर भिडवाशील का जरा...
चित्त तुझे लागत नाही, निर्णय डळमळीत झाला,
प्रेमच असे अपुले,काहूर झाले चित्ती तुझ्या,
उभा आहे वाटेवर, हात तुझा धरायला,
सखे एकरूप होऊ, आयुष्याचा प्रवास करायला.....
--भूपेंद्र परांजपे

हे अंबे जगद-जननी ,ठेवी तुझा वरद-पाणी,
आम्हा बालकांवर,
आम्ही लेकुरे अजाण तुझी, सारे अपराध क्षमा करी,
कृपा आम्हावर तुझी राहो निरंतर,
सुबुद्धी आम्हास दे, दुष्टबुद्धी विनाशु दे,
चित्त अमुचे सदा राहो स्थिर,
आदिशक्ती तू, असुर-मर्दिनी तू,
अंबे असेच रक्षण कर,
सदा घडो तुझे स्मरण, आलो तुला शरण,
घालितो लोटांगण चरणांवर.......
-भूपेंद्र परांजपे

सुखाचा माग काढतो मी,
त्यास गाठण्यासाठी वाट्टेल ते करती मी,
सुख म्हणजे काय ते माहित नव्हते,
उकल त्याची काढण्यासाठी झटत होतो मी,
सुखास गाठले परी हव्यासास नाही जिंकलो,
सुखाच्या हव्यासापायी भटकत होतो मी,
सुख असते केवळ मृगजळ, फार उशिरा समजले,
जेव्हा आयुष्याच्या अंतास पोहोचलो मी,
सुख म्हणजे जगाला प्रेम देणे, अपेक्षा न बाळगता,
उशिरा आलेल्या शहाणपणाचा उपदेश देत होतो मी.......
-भूपेंद्र परांजपे.